bruiloft

 

Manlief en ik zijn dit jaar alweer tien jaar samen en ik kan me geen betere deksel bedenken. 😍
Ik noem hem wel eens mijn puzzelstukje, omdat we verschillend zijn, maar heel goed bij elkaar passen.

In mijn jeugd ben ik nooit een typisch meisje geweest, misschien omdat ik oudere broers heb. Klimmen en klauteren vond ik veel leuker dan met poppen spelen, bijvoorbeeld. Zo heb ik ook nooit een voorstelling gehad van een bruiloft, mijn bruiloft.

Manlief en ik waren gelukkig samen, maar we dachten wel na over de gevolgen wanneer er iets met één van ons zou gebeuren. Daarom maakten we een afspraak met een notaris om advies te vragen en daar werd duidelijk dat trouwen het makkelijkste zou zijn. Mijn aanzoek was letterlijk: “Dus we gaan trouwen!”
De notaris vroeg nog of ze ons even alleen moest laten, maar Manlief is altijd erg to the point, het woord was eruit.

In eerste instantie zou het alleen een formaliteit zijn, onze handtekeningen onder een stel papieren zetten en klaar, maar Manlief kwam met het idee om een kleine barbecue te geven bij ons thuis als mini feestje. Er wilden steeds meer mensen bij zijn, dus het feestje begon al snel iets groter te worden.

De datum was al geprikt, de verjaardag van mijn peetvader die helaas is overleden, op deze manier was hij er toch een beetje bij. We hadden een kleine zes weken de tijd om de boel te plannen en voor een mini bruiloft moest dat makkelijk lukken.

Gewoon in een spijkerbroek naar het stadhuis werd het niet, ik wilde toch wel een jurk aan, maar ik zag mezelf niet in een echte trouwjurk. Voornamelijk vanwege mijn klunzige acties en ook omdat ik mijn geld liever uitgeef aan andere dingen.
Maar erg makkelijk maakte ik het mezelf niet, mijn favo jurk zou twee weken na de bruiloft geleverd worden en mijn reserve jurken pasten niet en er waren geen grotere maten beschikbaar.

bruiloft

Showtime – Dexter

Minder dan een week voor de bruiloft zei mijn kapper en visagist ook nog eens af en het was niet gemakkelijk om iemand anders te vinden. Bij een poging om het zelf te doen vernachelde ik mijn haar met verkeerde haarverf, waardoor ik het uiteindelijk zwart heb moeten verven. En na deze pech kregen we ook nog eens gedoe met gasten.

Manlief en ik besloten om de bruiloft kinderloos te houden en niet zonder reden. Tussen onze familie en vrienden zaten, op dat moment, een hoop kids onder de vijf jaar oud. Het zou lastig worden om ze rustig te houden, maar het ging ons vooral om het feest in onze tuin die aan het water ligt en waar geen hek voor staat.

We wilden geen risico’s nemen en we wilden ook geen scheve gezichten veroorzaken wanneer we enkele kids wel zouden laten komen, dus hielden we het compleet kinderloos.
Dit werd ons helaas niet in dank afgenomen en het werd persoonlijker opgevat dan de bedoeling was.
Er zijn dan ook een aantal mensen niet op komen dagen en één vriendin hebben we sindsdien ook nooit meer gezien.

Vier dagen voor de bruiloft had ik nog steeds geen jurk en ben ik met Manlief naar een gala-winkel gereden, waar hij netjes voor de deur bleef wachten. Ik pakte de eerste de beste jurk uit een rek en deed een poging om hem aan te trekken, maar ik kwam er al snel achter dat ik daar een heel team voor nodig zou hebben. Niet iets voor mij.
Ik vond een andere jurk en deze had ik zonder hulp in één keer aan en zat als gegoten.

“Heb je een feest?” vroeg de verkoopster, toen ze bij me kwam kijken.
“Ja, ik ga trouwen,” zei ik zo gewoon mogelijk, iets waar de verkoopster nogal blij van leek te worden.
“We hebben jurken genoeg. Wanneer is de datum?”
“Donderdag.”
“Donderdag???”
“Ja, en dit wordt hem,” antwoordde ik, terwijl ik mezelf weer terugtrok in het kleedhokje.

Het was komisch om te zien hoe het hoofd van de verkoopster in standje wazig bleef staan, helemaal toen ik haar hulp afsloeg om meer jurken te passen.
Het bezoekje heeft een kleine twintig minuten geduurd, waarna ik de winkel weer uit liep met mijn trouwjurk netjes opgevouwen in een tas.

bruiloft

CW – Supernatural

Het leek allemaal goed te komen tot een dag voor de bruiloft.
We waren druk bezig om de BBQ voor te bereiden, we hadden partytenten in de tuin opgezet en ik wilde nog even snel een wasje draaien. In mijn chaos en hysterische bui heb ik letterlijk de broek van Manlief’s kont getrokken en in de wasmachine gegooid, met zijn telefoon erbij en dat voelde echt verschrikkelijk.

De voorpret van een bruiloft schijnt vaak al leuk te zijn, in ons geval hoopten we op de dag zelf, maar helaas begon die dag niet veel beter.
De nacht voor de bruiloft regende het als een malle, waardoor de tuin was veranderd in een moeras en één van de partytenten door midden was gebroken door het gewicht van de regen op het dunne dak.

Ik ben naar de kapper gereden en Manlief heeft in de tussentijd nog even snel een nieuwe partytent gehaald en opgezet. Het zag er niet uit dat het weer beter zou worden, dus dat was even spannend. Ik was geen typisch bruidje met een boeketje, ik had een paraplu. (Maar wel een witte. 😛)

Iets voor vieren was het moment aangebroken om naar het stadhuis te gaan, wat Manlief en ik in stijl deden. Op de fiets.
De zon liet zichzelf ook opeens zien en we hoopten dat het geluk deze keer aan onze kant stond.
Er kon nu niks meer misgaan. Toch?
Wrong!!

Toen iedereen in de zaal zat en wij naar binnen wilden lopen, bleek dat de getuige van Manlief er nog niet was. Hij had autopech. Maar nadat hij eindelijk was gearriveerd kon de ceremonie dan echt beginnen.

De ambtenaar die ons huwelijk voltrok was bij ons thuis geweest, had ons verhaal aangehoord en de de nodige vragen gesteld. Manlief had in de gaten gehouden dat ik het niet te ingewikkeld voor hem maakte, gezien ik dat erg goed kan, maar deze Meneer vertelde al tientallen huwelijken te hebben gedaan, dus wij gingen er vanuit dat deze man wist wat hij deed.
Wrong again!!

De ambtenaar begon zijn praatje, kijkend naar mij, met de woorden:
“Vandaag is een bijzondere dag, het is de dag dat jouw peetvader is overleden.”
…………⁉⁉
Ik heb hem eerst ongelovig aan zitten kijken en heb hem daarna verbeterd.
Ik vond het een vreemde fout en wat nog vreemder is, is dat er een foto is gemaakt van zijn aantekeningen waar het wel juist staat beschreven.

bruiloft

CW – Supernatural

Het werd nog erger..
De namen van onze moeders bleven door elkaar gehaald worden, eigenlijk alle namen. De enige namen die hij juist had waren die van mij en Manlief.
Hoe deze man aan zijn informatie kwam is voor ons nog steeds een raadsel.
Zo vertelde hij aan alle aanwezigen dat ik Manlief heb verplicht om te gaan trouwen als ik ringen zou gaan kopen. Gouden ringen nog wel en ik draag niet eens goud. Daarnaast maakte hij nog heel veel andere foutjes, maar het volgende verhaal is wel het ergst te noemen.

De ambtenaar had aan Manlief een leuke anekdote gevraagd over zijn vriendschap met zijn getuige. Het echte verhaal is als volgt:
Toen Manlief en zijn maatje een jaar of achttien waren zijn ze voor het eerst naar het casino gegaan, nogal overdressed in driedelig pak, waardoor ze de hele avond door de beveiliging in de gaten zijn gehouden.
De ambtenaar maakte hiervan:
Manlief kon niet zo goed met zijn geld omgaan en zat vroeger geregeld met een koffer geld in het casino.
Hoe bedoel je out of context. 😮

Bij onze liefde voor reizen benoemde de ambtenaar een paar landen we al geweest zijn als de landen waar we graag heen willen, al was dat geen grote fout, maar eerder slordig te noemen.
We bleven maar verrast worden, ook toen de ambtenaar vertelde een gedicht van mij voor te dragen.
Ik had (en heb nog steeds) geen idee waar de man het over had. De gedichtjes die ik ken zijn niet geschikt voor officiële gebeurtenissen, daarnaast heb ik nooit met die man over gedichten gesproken.

Het betreffende gedicht heb ik dan ook grotendeels gemist, omdat ik op dat moment alleen maar meer vraagtekens in mijn hoofd had zitten.
Onze gasten hadden die vraagtekens trouwens ook, vooral mijn moeder. 😂
“Was dat gedicht van jou? Ik kan me daar niks bij voorstellen.”

De hele bruiloft was een rommeltje en om in die trant verder te gaan vergat de ambtenaar ook nog eens de ringen, die mijn zwagertje de hele ceremonie netjes bij zich had gehouden. We waren al getrouwd, er was al geslagen met de hamer toen Manlief de ambtenaar signaleerde dat we ringen hadden, waardoor dat stukje er nog even achteraan werd gepropt.

Als ik er nu aan terug denk had ik die man graag achter zijn praatpaal vandaan gestuurd en zelf het woord gedaan, maar ik was eigenlijk te nieuwsgierig of hij iets zou vertellen wat wel zou kloppen. Het was best een domper, maar Manlief en ik kunnen er gelukkig om lachen.
We waren niet van plan om er een grote bruiloft van te maken, maar dat het een zootje zou worden was een verrassing.

Ik zou het stiekem nog wel eens over willen doen, nog steeds geen mega bruiloft, maar Manlief en ik met zijn tweetjes ergens in een warm land op een mooi wit strand. Al heb ik dan nooit echt nagedacht of gedroomd over mijn bruiloft, ik heb wel romantische trekjes. 😉

Onze bruiloft was misschien een chaos, maar ons huwelijk is top en dat is toch echt het belangrijkste.

bruiloft

Woopwoop! Genomineerd voor de Liebster Award
Een jaartje ouder