Goodbye verleden

CW – Supernatural

De laatste week van 2018 is begonnen en wat is dit jaar snel voorbij gegaan.
Normaal gesproken heb ik een pleur aan december en met name de feestdagen, maar dit jaar heb ik er zowaar wat minder moeite mee.
Helaas heb ik ook geen kerstgevoel, maar wie weet ga ik dat ooit nog ontwikkelen.

2018 was voor mij een prachtig jaar, met als hoogtepunt onze mooie rit door Noord- Europa. Wat was dat fantastisch om mee te maken en het heeft onze reislust nog meer laten groeien.
De dips van dit jaar ga ik niet allemaal benoemen, die probeer ik zoveel mogelijk te vergeten.

Ik ben nog druk bezig met mijn boek, maar helaas kwam er een onverwachte stop tussen, omdat mijn pc het begaf.
Mijn huis was er erg blij mee, want dit gaf me de kans om wat klusjes af te maken die al een tijdje lagen te wachten, zoals het uitzoeken van een verzameling aan spullen uit het knieschot op zolder.

Er ligt toch altijd meer in dan je denkt, het leek de tas van Mary Poppins wel.
Ik kan redelijk gemakkelijk afstand doen van spullen (met uitzondering van mijn schoenen), maar ik ben verzot op kringloopwinkels en de action, waardoor ik altijd weer een nieuwe verzameling start.

Een paar jaar geleden was ik weer eens impulsief begonnen aan een nieuwe hobby. Kaarsen maken.
Heel leuk, maar als geboren kluns kon dit niet heel lang goed gaan.
Een domme actie met heet kaarsvet is gevaarlijk, maar ik spaarde mezelf deze keer, het was de keuken die aangevallen werd.

Ik had een paar glazen potjes over en dacht die wel te kunnen gebruiken om kaarsen van te maken, helaas is niet elk potje geschikt voor hitte en ik had het kaarsvet niet genoeg af laten koelen.
Het resultaat, de keuken zag eruit alsof ik een hele kaarsenfamilie gruwelijk had afgeslacht.
Na deze actie was ik klaar met mijn nieuwe hobby, daarnaast heb ik zoveel kaarsen dat we tot 2062 geen lampen meer nodig hebben.

Zo heb ik meer dingen verzameld en nooit meer aangeraakt. Het werd tijd dat deze dingen een tweede leven kregen, dus ik heb het meest naar de kringloop gebracht en een aantal nieuwe dingen verkocht.

Het overige bestond uit een doos met kinderspullen, wat ik eigenlijk maar één keer in de zoveel jaar bekijk, maar waar ik geen afscheid van kan nemen. In die doos vond ik een stapel oude dagboeken en al was ik niet van plan om ze te lezen, uit nieuwsgierigheid sloeg ik de eerste open en toen stopte ik niet meer.

Goodbye verleden

CW – Supernatural

Mijn leven is niet gemakkelijk geweest, maar dat is het, volgens mij, voor niemand.
Ik heb een vreemde jeugd gehad, waarin ik diverse trauma’s heb opgelopen, verslaafd ben geraakt, depressies heb leren kennen en een record aan therapieën op mijn naam heb staan.
Het is niet zo dat ik de boel ben vergeten (was dat maar waar), maar om alles opnieuw te lezen was een beste schok.
Wie was de schrijver? Ik herkende mezelf er helemaal niet in.

Het was niet bepaald nostalgisch te noemen, het maakte me echt naar en de dagen daarna had ik alleen maar nachtmerries.
Ik droom altijd raar, maar deze dromen gingen terug naar een tijd waar ik niet meer heen wil en ze maakten het begin van mijn dag niet bepaald vrolijk, gezien de emoties uit mijn droom nog om me heen hingen.

Waarom heb ik die dingen eigenlijk bewaard? Dat had een reden, namelijk mijn autobiografie.
Het schrijven van mijn verhaal heeft heel therapeutisch gewerkt, maar ik heb mijn verleden het nooit echt losgelaten, dat werd me nu weer duidelijk.

Ik was een beetje bang dat ik door het lezen van mijn dagboeken weer in een dip zou belanden, maar bizar genoeg deed het juist het tegenovergestelde. Ik besef alleen maar extra hoe mooi mijn leven is geworden.
Er zijn dagen waarin ik me een mislukte ellendeling voel, maar als ik terugdenk weet ik dat het niet waar is.
Misschien ben ik niet waar ik had willen zijn, misschien ga ik super sloom, hoe dan ook, ik ben wel vooruit gegaan.

We veranderen allemaal met de jaren, al hebben we het niet altijd door. Het was deze keer goed om geconfronteerd te worden met mijn oude ik, al herkende ik mezelf niet, het is en blijft wel een deel van mij.
Maar in de trant van opruimen en afstand doen van dingen, was dit iets belangrijks.
Waarom zou ik de dagboeken nog houden? Wat is de toegevoegde waarde?

Achterom kijken is iets wat ik veel te lang heb gedaan en ik zeg niet dat het slecht is, maar daardoor kun je dingen missen, mooie dingen die nu gebeuren en dat is waar ik op wil focussen.
Zoals ik al zei, ik heb een prachtig leven en ik wil daar met volle teugen van blijven genieten.
Het verleden is geweest, de mooie dingen neem ik met me mee, de troep mag achterblijven.
Mijn lichaam heeft het zo al zwaar, ik wil mijn rugzakje wat lichter maken.

Met oud en nieuw gaat de fik in mijn dagboeken en ik kijk er echt naar uit.
De boel verbranden maakt het definitief en uit brand kan iets vruchtbaars ontstaan, die betekenis maakt het voor mij extra bijzonder.
(En ik heb eindelijk een reden om iets plat te branden.. 🤣)

Ik wens jullie allemaal alvast een heel mooi uiteinde en een prachtig begin van een nieuw jaar!
😘

Goodbye verleden

Een jaartje ouder
Mijn goede voornemen