resetten

TNT – Rizzoli & Isles

Dit jaar is voor mij niet al te best begonnen en het getreiter van mijn lichaam leek niet op te houden.
De ene kwaal na de andere kwam voorbij zetten en het dreef me steeds meer tot waanzin.
Ik kwam in een soort zwart gat terecht, waarin ik al het negatieve naar mezelf toe leek te zuigen.
Ik wist dat er iets moest veranderen, ik had alleen geen idee waar ik moest beginnen.

Sinds mijn jeugd heb ik al slaapproblemen. Wanneer ik dat met artsen, of andere hulpverleners, besprak, kreeg ik voornamelijk medicatie en ontspanningsoefeningen voorgeschreven.
Er is een keer een slaaponderzoek gedaan, maar meer hulp hoefde ik niet te verwachten. Ik moest er maar mee leren leven.

Hetzelfde gebeurde wanneer ik hulp zocht voor mijn overige klachten.
Nadat ik, zonder resultaat, diverse soorten medicatie heb gebruikt, diëten en therapieën heb gevolgd en nog zoveel meer, kwamen weer de woorden:
“Het is heel vervelend, maar u zult er mee moeten leren leven” tevoorschijn. Die zin kan me woest maken.

Naast mijn lichamelijke klachten ben ik hooggevoelig, wat onder andere betekent dat ik gevoeliger ben voor prikkels en emoties intenser beleef.
Nu zie ik dat niet als een beperking, maar als een gave. De keerzijde is, dat wanneer het allemaal niet zo lekker gaat, ik dat ook meteen heel heftig beleef en als geboren pessimist kan ik daar behoorlijk lang in blijven hangen.

Ik wist dat ik mezelf uit mijn sleur moest zien te trekken, ik had alleen nog geen idee hoe ik het aan moest pakken, tot mijn nachtrust me een handje hielp.
Mijn dromen zijn regelmatig stof om opnieuw voor in therapie te gaan, op een droom die ik van de week had na, die was gewoon echt mega weird.
In die droom had ik fruitvingers, mijn duimen waren aardbeien en de rest van mijn vingers een variatie van kiwi, banaan, framboos en meloen.
(Iemand een idee wat dat kan betekenen? 😁)

Over het algemeen heb ik veel terugkerende dromen, sommige zijn ondertussen al zo’n 30 jaar oud en ik kan ze bijna tot op de seconde navertellen.
Ik heb haast, ik word achterna gezeten, ik raak verdwaald en ren me rot om de weg terug te vinden.

De emoties die ik in mijn dromen op een wat angstaanjagende manier uit heb ik in het dagelijks leven ook.
Ik voel me regelmatig verdwaald, ik voel me door de wereld achterna gezeten en opgejaagd.
Heel leuk dat ik mijn klachten herken, maar daarmee ben ik er nog niet vanaf.

resetten

ABC – Grey’s anatomy

Ik ken mijn valkuilen, ik doe, of deed, er alleen niet zoveel mee. Meestal stond ik gewoon naar mezelf te kijken hoe ik een afgrond insprong, om het daarna nog eens te doen en nog eens. Daarnaast bezit ik de troon als het gaat om uitstelgedrag. 🙈
Belangrijke zaken kan ik snel regelen, maar zodra het om mezelf gaat vind ik de struisvogel techniek soms wel heel makkelijk.
Alles wat me extra stress kan geven ga ik dan zoveel mogelijk uit de weg, zelfs als het ten koste van mezelf gaat.

Al is dat eigenlijk ook niet helemaal waar. Ik wil heel veel, het liefst alles tegelijk, maar ik ben niet gezegend met de kwaliteit geduld, dus alles moet het liefst gisteren geregeld zijn. Dat maakt verandering lastig.
Ik moest als eerst mijn kop uit het zand halen en eens goed gaan nadenken.
Waarom bleef ik steeds op hetzelfde punt terugkomen? Was ik wel goed bezig?

Ik had zoveel mogelijk afstand genomen van negativiteit, zoals social media, en ik probeerde betere prioriteiten te stellen.
Wat betreft mijn afstand van social media, met name Facebook, daar sta ik nog steeds achter.
Ik gebruik het voor Proudweirdo and that’s it. (voor nu in ieder geval).

De laatste keer dat ik keek zag ik binnen een paar seconden alweer onbeschofte en nutteloze reacties opduiken.
Het zien van zo’n 96 gemiste verjaardagen gaf me een schuldgevoel en nadat ik een video had gekeken, van iemand die mini hamburgers bakte met een pincet in een minuscuul pannetje, vroeg ik me af waarom ik de app ook al weer had geopend.

Ik vond het zonde van mijn kostbare tijd. En dat is niet om arrogant te klinken, mijn tijd IS kostbaar. Ieders tijd is kostbaar, maar niet iedereen beseft dat.
Dankzij mijn lichamelijke klachten verspil ik al teveel tijd, de tijd die me verder nog rest wil ik graag nuttig besteden en niet aan onzinnige video’s en nare emoties. Als ik oud en zeer rimpelig ben, wil ik vol trots op mijn leven terug kijken. Wetend dat ik mijn best heb gedaan om er wat van te maken.

Om die reden ben ik mezelf aan het resetten. Ik ben terug gegaan naar de basis. Het klinkt misschien heel wazig, maar dat is het helemaal niet.
Het woordenboek verklaard het woord resetten als: ‘opnieuw de oorspronkelijke instellingen activeren’.
Ik zeg niet dat dit een remedie is om van mijn klachten af te komen, maar slecht kan het niet zijn. In ieder geval niet slechter dan de medicatie die ik voorgeschreven krijg.

Wat bedoel ik dan met terug naar ‘de basis’? In mijn geval, letterlijk aan mijn fundering werken.
Mijn jeugd is niet makkelijk geweest, waardoor ik nooit een goede basis heb gehad, voor mij klinkt het ergens logisch dat ik mankementen heb. Als een huis wordt gebouwd zonder fundering kan het na verloop van tijd gaan verzakken, of zelfs instorten.

resetten

CW – Supernatural

Ik probeer nu mijn eigen basis op te bouwen, ik zit dus weer in mijn babytijd zeg maar..
Baby’s slapen in de eerste maanden 12 tot 18 uur en doen niet veel anders dan slapen, eten en poepen.
Eten en slapen, dé basis en mijn probleempunten. Dat was de eerste stap om aan te werken.

Het liefst had ik mezelf ingecheckt in een 5 sterren resort met zes persoonlijke hulpjes die alles voor me doen, zodat ik zo’n 18 uur kan slapen, maar helaas moet ik mijn eigen maaltijden verzorgen en heb ik geen hulpje die mijn kont af veegt.

Wat ik wel kan doen is me focussen op mijn slaapritme en eetpatroon. Dat is even het enige wat momenteel belangrijk is.
Ik ga op tijd naar bed, ik doe ontspanningsoefeningen en probeer met positieve gedachten mijn bed in te stappen.
Het werkt niet altijd, maar als ik de afgelopen maanden even bekijk zie ik zoveel verschil. Sinds jaren slaap ik weer regelmatig nachten door.
Helaas word ik nog steeds vermoeid wakker en ook de nachtmerries zijn er nog steeds, maar iets wat bijna 35 jaar ruk geweest is heeft tijd nodig om te veranderen.

Voor iemand die jarenlang met een eetstoornis heeft geworsteld zal eten altijd een aandachtspunt blijven. Ik at omdat het moest, maar ik sloeg ook regelmatig maaltijden over, ik kon echt vergeten om te eten.
Mijn figuur is ook een punt van discussie. Voorheen had ik extreem ondergewicht, de laatste jaren zit ik tegen overgewicht aan. Het is nooit goed en ik vind altijd wel iets om te zeuren.

In de trant van terug naar de basis.. Baby’s hebben geen weet van hun figuur en baby-spekkies zijn aandoenlijk!
Ik vind mijn gezondheid op dit moment belangrijker dan mijn vetjes en daarbij hoort een gezond eetpatroon, iets wat ik nooit heb gehad.

Tegenwoordig eet ik zo’n vier keer per dag. Ik at altijd wel gezond (met wat cheatmeals zo nu en dan 😉), maar ik nam er helemaal geen tijd voor. Nu zit ik aan tafel, in plaats van aan-het-aanrecht-de-boel-even-in-mijn-mond-te-proppen.
Enige verbetering zou nog kunnen zijn door dat in alle rust te doen, maar dat is nog een stap te ver. Ik vind het eerlijk gezegd heerlijk om een aflevering van een serie te kijken tijdens het eten, het zorgt er juist voor dat ik blijf zitten en mijn tijd neem.

resetten

NBC – Friends

Naast mijn basis, waarin momenteel alleen mijn slaap- en eetpatroon centraal staan, ben ik ook gestopt met roken.
Dat had ik al eerder moeten doen, I know. Alle rokers weten dat het slecht is.
Het stoppen is nog steeds een proces, maar om eerlijk te zijn gaat het me beter af dan ik had gedacht. Ik weet waar ik het voor doe en daarom is het me tot nu toe ook gelukt, denk ik.

In de hoop de extra kilo’s geen kans te geven en vooral om wat extra beweging te krijgen loop ik meer. Het is voor mij de ideale workout en ik vind het nog leuk ook. In het weekend loop ik gezellig samen met Manlief en de 10 kilometer halen we dan met gemak.

Door mijn reset ben ik wel wat meer veranderd in een kluizenaar, maar ik vind het fijn om alleen te zijn en gelukkig begrijpen de mensen om me heen dat.
(Oké, de meeste mensen dan. 😉)
Ik leer mezelf steeds beter kennen, ik leer wat ik nodig heb en vooral wat niet.

Ik heb er even over getwijfeld om dit te delen. Ja, ook Proudweirdo gaf me tegenstrijdige gevoelens.
Moet ik er nog wel mee doorgaan? Ik blog nog maar weinig, mijn blogs zijn zwaar geworden en op Facebook deel ik alleen maar stomme plaatjes.
Ook dit voelde als verdwalen en achterna gezeten worden.
Ik heb nog zoveel ideeën voor Proudweirdo, ik wil het helemaal niet stopzetten, mijn volgers maken me echt blij.
Het is zo gaaf dat mensen mijn posts echt lezen en de moeite nemen om te reageren, maar daarom voel ik me ook verplicht om van me te laten horen.

Uit verplichting nam ik daarom, een week of wat geleden, een filmpje op. If you know me, tevreden ben ik nooit, al helemaal niet met video’s.
Ik wist dat het filmpje eigenlijk veel te lang was en dat er irritante dingen in zaten (althans, ik vond ze irritant).
Ongeduldig als ik ben, nam ik niet de tijd om de video nog een beetje te bewerken. Nee, deze Weirdo gooide het meteen online. Na vijf minuten had ik al spijt en het ellendige twijfelgevoel hield aan, waardoor ik de video heb verwijderd en daar kreeg ik ook weer spijt van. (Snap je het nog?)

Proudweirdo’s motto is ‘Jij bent jij en je bent goed zoals je bent’.
Het is gek dat ik het voor een ander altijd goed weet te vertellen, maar mijn adviezen zelf niet zo vaak opvolg. 🙈
Iets wat ik met deze reset hoop te veranderen.

Op dit moment ben ik dus een soort werkplaats.
Het bloggen staat even op een laag pitje, want baby’s kunnen helemaal niet bloggen.
😜

resetten

Manlief en ik - Weird koppel
Proudweirdo - Stap voor stap vooruit